stomatolog.com.pl

Zęby są narzędziami do rozdrabniania pokarmu. Choć natura wyposażyła nas w 32 doskonałe, bardzo twarde, odporne narzędzia to przecież nie są niezniszczalne. W trakcie jedzenia gorących posiłków następują kilkudziesięciostopniowe zmiany temperatury, zęby atakowane są przez kwasy (cytrusy, napoje typu Cola), nękane próchnicą, ulegają uszkodzeniom mechanicznym. A trzeba pamiętać, że to jedyna część naszego ciała, która nie potrafi się zregenerować. Dlatego zupełnie inaczej wyglądają zęby młodzieńcze i osób w podeszłym wieku. Zniszczone uzębienie w istotny sposób wpływa na wygląd i odwrotnie: piękne zęby odejmują lat.

W ostatnich 20 latach nastąpił olbrzymi postęp w dziedzinie konstrukcji materiałów dentystycznych. Współczesne plomby łączą się z zębem w jedną całość, walory kosmetyczne czynią je niedostrzegalnymi, a właściwości mechaniczne pozwalają dentystom naprawiać nawet bardzo rozległe uszkodzenia.

 Istnieje jednak granica, powyżej której uszkodzenia nie mogą być już leczone przez plombowanie. Potrzebne są wtedy odbudowy pośrednie, czyli takie, które wykonywane są nie bezpośrednio w ustach lecz metodą pośrednią. Dentysta preparuje ząb, pobiera wycisk i przekazuje do laboratorium protetycznej techniki dentystycznej, gdzie technik dentystyczny tworzy  rekonstrukcję zęba lub kilku zębów. Gotowy produkt wraca do gabinetu, a dentysta mocuje go na zębie/zębach.

Rekonstrukcje dawniej wykonywano ze złota. Choć nawet dziś uważa się to za świetne rozwiązanie, niezwykle trwałe, to nie znajduje ono uznania wśród pacjentów ze względów estetycznych.

Doskonale sprawdzone są rekonstrukcje metaloceramiczne wykonywane z powodzeniem od 90 lat . Charakteryzują się świetną wytrzymałością i odpornością. Pozwalają na wykonywanie trwałych i rozległych mostów. I choć jeszcze wiele lat będą najczęściej wykonywanym uzupełnieniem protetycznym stałym używanym do uzupełnienia  braku 1-3 zębów to dni tej konstrukcji są policzone.

 Nadchodzi era konstrukcji bezmetalowych.

Odlewanie metalu jest zastępowane frezowaniem w technice CAD/CAM. Coraz częściej kilkupunktowe, a nawet rozległe mosty zamiast metalu mają jako szkielet cerkon. Ten materiał ceramiczny o właściwościach metalu ma największą przyszłość w stomatologii.

Kiedy potrzebne są rekonstrukcje pośrednie? 

·         Wtedy gdy potrzebna jest wielopowierzchniowa odbudowa korony zęba. Należy przez to rozumieć, że uszkodzenia znajdują się z kilku stron zęba i leczenie wypełnieniami nie ma dobrego rokowania 

·         Gdy ząb tylny, szczególnie trzonowy został poddany leczeniu kanałowemu. Usuniecie sklepienia komory, niezbędne do uzyskania dostępu do kanałów korzeniowych powoduje osłabienie korony i ryzyko złamania sięgające ok. 50%. Złamanie zęba w niekorzystnych sytuacjach może doprowadzić do konieczności usunięcia całego zęba lub części. W najlepszym razie kończy się to koniecznością wykonania zabiegu wydłużającego koronę tak, by brzeg złamania znalazł się na linii dziąsła. Założenie odbudowy na ząb po leczeniu kanałowym redukuje ryzyko złamania do ok. 2%. Z tego powodu  rekonstrukcja z pokryciem guzków zęba powinna być wykonywana rutynowo i takie postępowanie stosuję w swojej praktyce.  

·          Względy estetyczne, zwłaszcza w odcinku przednim. Poprawa kształtu, koloru i w pewnym stopniu również położenia jest wskazaniem do wykonania koron, licówek . W odcinku przednim ze względu na wymagania estetyczne preferuję korony porcelanowe bezmetalowe.  

·         Braki międzyzębowe: gdy planujemy wykonanie mostu, który uzupełni brakujący ząb lub zęby a pacjent nie decyduje się na implant. Wtedy zęby ograniczające lukę szlifuję pod korony, w zależności od sytuacji częściowe lub całkowite, a luka pomiędzy nimi jest uzupełniana przęsłem. W odcinku przednim, gdzie wymagania estetyczne są większe często proponuję wykonanie mostu tymczasowego. Takie rozwiązanie pozwala na odtworzenie tzw. estetyki czerwonej, czyli dziąsła za pomocą sił natury, lub chirurgicznie (przeszczep tkanki łącznej z podniebienia).

         Pojedyncze braki międzyzębowe powinny być zaopatrywane protetycznie za pomocą implantów. To rozwiązanie jest bardziej przewidywalne.  Ryzyko niepowodzenia przy pojedynczym implancie wynosi ok. 4-6%. W przypadku niepowodzenia trzeba po porostu powtórzyć implantację. Natomiast gdy należy oszlifować dwa zęby w tym celu, żeby uzupełnić jednego to ryzyko powikłań po szlifowaniu wynosi 14% na każdy oszlifowany ząb. Koszty biologiczne są więc znacznie większe.